
زبانم را دوختن
که
اندیشه ام را نگوید
صدایم را کوفتند
که
بیدار نکند خواب زده ای را
دیوان زمانه
اندیشه را بر نمی تابند
و
از صدا هراس دارند
نابخرد می خواهند و خواب زدگان را می ستایند
اخفش وار بز می خواهند
و خران برنده نوشتار (حمار حاملون کتب)
فردا نخواهی دید
اما
بهشت نویدی جهنم زمینی خواهد شد
برچسب:
نویسنده: علی قنبریپور