فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استدر دیدهمژگان من :سنگین مشو، بار بنه سپیده باز دمیده فردا ز در رسیده گوش بداربوی یار پیچیده اندوه ز در رهیده یاری نما ، دستی بگیر چشم مرا باز نما چودست یار نیست به منرخ نما در مردمک. تابهار شود زمستان اندوه دهد به شادی فردا شود زنده دل یار به دیده آید....

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استاین و آن کوسبودار باده ی بیداری کومیکده بی کدیور ، می من کوجام شکاندن ، خانه گرفتندمژده ی نان و خانه دادن کوهر چه بگفتند نکردند که نکردند نان و خانه رفت، اندیشه ی آزاد من کوباده ی مستانه سر نکشم چه کنمبه همسایه دادند ،چراغ خانه ی ما کومژده ی گیتی آباد...

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استخموشی ننگهمه بر گوشه نشسته چو کوران در جستجوی آزادی بی اندیشه به نیاکان اه به آسمان می بریم هزار و چهارصد سال بارور شمشیرخودباوری را گرفتند به خواری خواندند مارا:گنگ(عجم)و فرزندان دراز دستان (متحاوزین) تازی را:آقا(سید)خودباوری را برنددختران چو ماه را ...

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استبهشت فردا جهنم زمینیزبانم را دوختن که ‌اندیشه ام را نگویدصدایم را کوفتند کهبیدار نکند خواب زده ای را دیوان زمانه اندیشه را بر نمی تابند و از صدا هراس دارند نابخرد می خواهند و خواب زدگان را می ستاینداخفش وار بز می خواهند و خران برنده نوشتار (حمار حاملو...

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استدوریخورشید رخت رفت و بهر من شب تار شداشک بر مژه ی چشمم بر چوبه ی دار شدمن ماندم و پروانه ، او بی شمع پر زد و رفتاز سوز دوری ی تو ماندم تا فردا بپا شد

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استبوی ریحاناز سرنگدرد این شور و این شیدایی هرگزبر من نگذرد رنگ سپید و بوی پیری هرگز تا در طالع ی سبزم گل ریحان سرشتنداین شد عزیزمبی ریحانه ی تو نگردد شب تارم به فردا هرگز

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استخوشگوی سخنکه سخن تو چو باد صبا با بوی خوش استنجوا نکنم ، فریاد کنم که،عشق گر بسوزاند فردا رادر دریای چشمان ریحان تو که باشد خوش است

آنکه داد عدالت دادکجاست،آنکه رهبر و آقای فقرا شد کجاست آنکه داد فقرا داد قبرش کاخ مصفایست کجاستفردا ، گر همه پاسخ عدل گوییمتو بگو رهبر خود خوانده ی اینان کجاست او که وعد آب و برق رایگان دادحرمش قوت صدمیلیون است کجاست،

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استفراموشی سرشت نیکوامروزه در سرزمین من نیکو سرشتی به دست گروهی به فراموشی سپرده شده و و،،،،ما گرفتار ،بی خدایان خدایی نما خدایی که انگار برای همه ستهمه،گروهی که خودشیفته و بزرگ بینشده اند سایه ی خدا روی زمینبنام خدا روا دار دار و سجینچنین شد همه گشتن بی...

فردای خوبانبه فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان استزنداندر دور دست ها نیستم در همین کنارههمسایه ایم تنها ساختمان هایش مثال خانه ی شما نیستاز دور هم نگاه کنی قفسی بزرگ بنامزنداندلگیر و غمسراست

آنکه داد عدالت دادکجاست،آنکه رهبر و آقای فقرا شد کجاست آنکه داد فقرا داد قبرش کاخ مصفایست کجاستفردا ، گر همه پاسخ عدل گوییمتو بگو رهبر خود خوانده ی اینان کجاست او که وعد آب و برق رایگان دادحرمش قوت صدمیلیون است کجاست، + نوشته شده در چهارشنبه ششم دی ۱۴۰۲ ساعت 8:12 توسط دکتر موسی رحمتیان(فردا)  |  Adb...

خورشید رخت رفت و بهر من شب تار شداشک بر مژه ی چشمم بر چوبه ی دار شدمن ماندم و پروانه ، او بی شمع پر زد و رفتاز سوز دوری ی تو ماندم تا فردا بپا شد + نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۴۰۲ ساعت 19:21 توسط دکتر موسی رحمتیان(فردا)  |  Adblock test (Why?)

از سرنگدرد این شور و این شیدایی هرگزبر من نگذرد رنگ سپید و بوی پیری هرگز تا در طالع ی سبزم گل ریحان سرشتنداین شد عزیزمبی ریحانه ی تو نگردد شب تارم به فردا هرگز + نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۴۰۲ ساعت 19:22 توسط دکتر موسی رحمتیان(فردا)  |  Adblock test (Why?)

گوی سخنکه سخن تو چو باد صبا با بوی خوش استنجوا نکنم ، فریاد کنم که،عشق گر بسوزاند فردا رادر دریای چشمان ریحان تو که باشد خوش است + نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۴۰۲ ساعت 19:24 توسط دکتر موسی رحمتیان(فردا)  |  Adblock test (Why?)

مژگان من :سنگین مشو، بار بنه سپیده باز دمیده فردا ز در رسیده گوش بداربوی یار پیچیده اندوه ز در رهیده یاری نما ، دستی بگیر چشم مرا باز نما چودست یار نیست به منرخ نما در مردمک. تابهار شود زمستان اندوه دهد به شادی فردا شود زنده دل یار به دیده آید. (فردا ۲۴ اردیبهشت ۱۲۰۱) + نوشته شده در دوشنبه بیست و چه...

سبودار باده ی بیداری کومیکده بی کدیور ، می من کوجام شکاندن ، خانه گرفتندمژده ی نان و خانه دادن کوهر چه بگفتند نکردند که نکردند نان و خانه رفت، اندیشه ی آزاد من کوباده ی مستانه سر نکشم چه کنمبه همسایه دادند ،چراغ خانه ی ما کومژده ی گیتی آباد در دو جهان بداند این گیتی که برفت ، تو بگو آن گیتی من کوسبو...

همه بر گوشه نشسته چو کوران در جستجوی آزادی بی اندیشه به نیاکان اه به آسمان می بریم هزار و چهارصد سال بارور شمشیرخودباوری را گرفتند به خواری خواندند مارا:گنگ(عجم)و فرزندان دراز دستان (متحاوزین) تازی را:آقا(سید)خودباوری را برنددختران چو ماه را بی گناه بردند و گشتند زندگی را جهنم، گورستان را بهشت خواند...

واژگانم درمانده از بیان رنج و درد رسیده بر هممیهنانم که اینگونه گرفتار فرمانروایانی تازی پرست یا تازی زاده که هیچ بهره ی ارزشمندی در چهل و اندی فرمانروایی برای کشور و مردمانش نداشته اند و گذر هر روز افزودن رنجی است که آسیب آن نه تنها به ثروت و دارایی مردمان است ، بر روان و جان آنان فرود می آید و پس ...

ما همه چرخ های گذر زمانیمشاید در گذری ردی بر جای ماندخوش آنکه در این گذر ماندگار فردا گردد + نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت 16:57 توسط دکتر موسی رحمتیان(فردا)  |  Adblock test (Why?)

کاش فریادت را با خودت همراه بودچو ابر که گریه اش ، غرشش رابی پروا فریاد کندو.... هیچگاه در پشت پرده صدایش را بر نمی آردو... تو هم خودت باش تا فریادت حتی اگر غرش باشدزیبا به گوش آیدچون از آن اوست و فردا کسی ترا با صدای پشت پرده نخواهد شناختبلکهصدا و فریاد را از آن تو ، آشنای پیدا خواهد دانستو همیشه ب...