فردای خوبان

به فردا بیاندیش ، فردا از آن خوبان است

این و آن کو

سبودار باده ی بیداری کو
میکده بی کدیور ، می من کو
جام شکاندن ، خانه گرفتند
مژده ی نان و خانه دادن کو
هر چه بگفتند نکردند که نکردند
نان و خانه رفت، اندیشه ی آزاد من کو
باده ی مستانه سر نکشم چه کنم
به همسایه دادند ،چراغ خانه ی ما کو
مژده ی گیتی آباد در دو جهان بداند
این گیتی که برفت ، تو بگو آن گیتی من کو
سبودار باده ی بیداری بریز
تا ندانم خانه و دو گیتی و آزادی من کو
چراغ راه روا شد بهر دیگران
فردا، آینده ی فرزندان ما کو
جوانان را بردند کنار سیخ و دود
آن جان بر کفان ایران آزاد ما کو
فردا بیدار مشو از می
هر دم نو بری رسد پس نپرس ، این و آن کو
(فردا ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱)